Magnesiumtekort bij paarden

Het is erg populair, het extra bijvoeren van magnesium. Maar is dat nou echt wel zo nodig? Als we kijken naar de gemiddelde Nederlandse ruwvoerwaarden dan zien we wel dat de magnesiumwaarden wel eens aan de lage kant zitten, maar tekorten zoals die bijna normaal zijn bij selenium, koper en zink zijn zeldzaam. Een paard dat weinig tot geen arbeid verricht zal dan ook niet zo snel een tekort aan magnesium opbouwen als het alleen ruwvoer te eten krijgt.

Maar wat gebeurt er als een paard zweet, arbeid verricht en/of stress heeft? Dan wordt de uitscheiding van magnesium verhoogd waardoor ook de behoefte toeneemt. Magnesium heeft vele functies in het lichaam. Twee daarvan zijn het ontspannen van de spieren en de prikkelgeleiding van de zenuwen. Gespannen en nerveus gedrag zijn dus geregeld de eerste symptomen voor een magnesiumtekort. Lastig is dat een magnesiumtekort moeilijk in het bloed wordt vastgesteld, omdat het een intracellulair mineraal is dat bij tekorten wordt aangevuld vanuit de botten en dus normale waarden in het bloed geeft. Urine of een spierbiopt zijn dan meer geschikt voor een diagnose.

Preventief bijvoeren van magnesium zinvol?
Magnesium geef je niet snel teveel, een tekort geeft een verhoogd risico op blessures en is een aantasting van het welzijn door de verhoogde stressreacties. Een overdosering kan tot diarree leiden. Een organische magnesiumverbinding (citraat, acetaat, chelaat) heeft de voorkeur omdat dat beter opneembaar is en minder ballaststoffen geeft. Maar vaak is een probleem in het rantsoen niet langdurig met één stof opgelost en dient het hele voermanagement te worden nagelopen.

Bron: Hoefslag

ttp://www.dehoefslag.nl/verzorging/heeft-mijn-paard-magnesiumtekort.html